Nieuws

Tips om je grenzen aan te geven

Rachel Scholte is tutor en docent aan de Evangelische Hogeschool. In het EH-Magazine van oktober vertelt ze wat zij merkt bij studenten, als het om het stellen van grenzen gaat. In het artikel hieronder geeft ze praktische tips over dit onderwerp.

Tips

1. Leer luisteren naar wat er in jezelf gebeurt. Gevoelens zijn niet altijd een betrouwbare raadgever, maar ze zijn wel belangrijke signaalgevers. Irritatie, vermoeidheid of frustratie kunnen aanwijzingen zijn dat er iets aandacht nodig heeft.

2. Neem tijd voor reflectie. In een druk leven reageren we vaak automatisch. Grenzen stellen vraagt dat je af en toe vertraagt en jezelf afvraagt: Wat vraagt God op dit moment van mij? Wat kan ik dragen? Wat niet?

3. Oefen met kleine stappen. Je hoeft niet van de ene op de andere dag alles anders te doen. Begin met kleine situaties waarin je eerlijk en vriendelijk aangeeft wat wel of niet lukt.

4. Zoek mensen met wie je hierover kunt praten. Groei vindt vaak plaats in gemeenschap. Vrienden, mentoren, een tutor of een kleine groep kunnen helpen om patronen te herkennen en nieuwe keuzes vol te houden.

5. Besef dat nee zeggen soms nodig is om een beter ja te kunnen zeggen. Elke keuze betekent dat je ergens anders geen tijd of energie aan kunt geven. Grenzen helpen je om bewust te kiezen voor wat echt belangrijk is.

6. Blijf dicht bij Christus. Uiteindelijk gaat grenzen stellen niet over controle, zelfbescherming of zelfontplooiing als hoogste doel. Het gaat erom dat we leren leven zoals God ons bedoeld heeft: als kind in afhankelijkheid van Hem, in liefde, verantwoordelijkheid, vrijheid en verbondenheid. Vanuit die relatie mogen we ontdekken dat we niet alles hoeven te dragen, omdat God zelf de uiteindelijke Drager van ons leven is.

‘Elke gezonde keuze vraagt om het stellen van grenzen’

Rachel Scholte is tutor en docent aan de Evangelische Hogeschool. In dit interview vertelt ze wat zij merkt bij studenten, als het om het stellen van grenzen gaat. Ook geeft ze praktische tips over dit onderwerp.

Wat we in gesprekken met studenten vaak zien, is dat grenzen stellen eigenlijk bijna alle gebieden van hun leven raakt. De leeftijd van 16 tot 22 jaar is een fase waarin jongeren ontdekken wie ze zijn en hoe ze hun leven willen vormgeven. Juist in die periode leren ze ook wat gezonde grenzen zijn.

Veel studenten verlangen naar verbinding. Ze willen er graag zijn voor vrienden, familie, studie, kerk, werk en allerlei andere activiteiten. Dat vind ik eigenlijk ook heel mooi; het laat betrokkenheid en verantwoordelijkheid zien. Tegelijk zie ik dat ze daardoor regelmatig over hun eigen grenzen heen gaan. Niet alleen in relatie tot anderen, maar ook als het gaat om zichzelf begrenzen. Goede zelfzorg, voldoende ontspanning, een gezonde dagstructuur of zelfs iets eenvoudigs als elke dag je tanden poetsen, vraagt om het stellen van grenzen. Eigenlijk vraagt elke gezonde keuze daar om.

Grenzen herkennen
Vaak herkennen studenten hun grenzen pas als ze al vermoeid, gespannen of emotioneel uit balans zijn. Nee zeggen vinden ze lastig, omdat ze zich verantwoordelijk voelen voor anderen. Daaronder liggen vaak diepere vragen: Mag ik ruimte innemen? Ben ik nog wel een goede christen als ik een grens stel? Wat gebeurt er als iemand teleurgesteld is in mij? Ik snap ook goed waarom dat lastig is. Er komt ontzettend veel op jongeren af. Ze groeien op in een cultuur waarin presteren en altijd beschikbaar zijn bijna vanzelfsprekend zijn. Door sociale media, appgroepen en studieverplichtingen lijkt er voortdurend iets te zijn dat aandacht vraagt. Dat geeft al snel het gevoel dat je steeds moet reageren, meedoen of presteren.

Aandacht voor mentale gezondheid
Tegelijk zie ik ook een positieve ontwikkeling. Er is binnen deze generatie veel meer aandacht voor mentale gezondheid en voor een gezonde balans tussen studie, werk en privé. Dat vergroot de bewustwording, maar bewust zijn van je grenzen betekent nog niet automatisch dat je ze ook kunt bewaken. Daarom vinden we het als Evangelische Hogeschool belangrijk om samen met studenten te ontdekken waar hun grenzen liggen en hen handvatten te geven om daar op een gezonde manier mee om te gaan.

Eerste signalen
In mijn gesprekken probeer ik niet alleen te vragen: ‘Wat doe je?’, maar vooral: ‘Wat merk je daarbij?’ Gevoelens als irritatie, vermoeidheid, frustratie of verdriet zijn vaak de eerste signalen dat een grens geraakt wordt. Juist door die signalen serieus te nemen, leren studenten stap voor stap beter voor zichzelf én voor de ander te zorgen.

Schuldgevoelens
Vrijwel iedereen die leert grenzen stellen, krijgt te maken met schuldgevoelens. Dat komt vaak doordat we jarenlang gewend zijn geweest om bepaalde patronen te volgen. Misschien zei je altijd ja. Misschien was je gewend om problemen van anderen op te lossen. Wanneer je dat patroon verandert, voelt dat ongemakkelijk. Ik moedig studenten vaak aan om onderscheid te maken tussen schuldgevoel en overtuiging. Schuldgevoel zegt: ‘Ik voel me slecht.’ Overtuiging vraagt: ‘Heb ik daadwerkelijk iets verkeerd gedaan?’ Dat zijn twee verschillende dingen. Als je op een respectvolle manier een grens aangeeft, heb je niet automatisch iets verkeerd gedaan. Het feit dat iemand teleurgesteld is, betekent niet dat jij schuldig bent. Hier helpt het om stil te staan bij wat er van binnen gebeurt. Welke gedachte veroorzaakt het schuldgevoel? Ben ik bang om afgewezen te worden? Wil ik graag aardig gevonden worden? Voel ik me verantwoordelijk voor emoties van anderen?

Bijbels perspectief
Vanuit Bijbels perspectief is het belangrijk om te onthouden dat onze waarde niet afhangt van hoeveel we voor anderen doen. Onze identiteit ligt in Christus. We hoeven onze waarde niet te verdienen door altijd beschikbaar te zijn. Dit klinkt als een makkelijke wijziging in je denken, maar vraagt veel ontdekken, herhalen en vooral ontvangen van Gods overstijgende liefde. En natuurlijk is dit een proces van vallen en opstaan. Ook dat is mens zijn.

Maar wat een ontdekking dat we steeds weer als kinderen bij God mogen komen, bij Jezus in de leer mogen gaan en daarin Zijn leiding mogen vragen. Samen met elkaar op zoek naar hoe we liefhebben, juist door ook dingen te laten en een grens te stellen. Gebed kan hierin ook een belangrijke rol spelen. Niet alleen om richting te ontvangen, maar ook om eerlijk te worden over onze angsten en motieven. God kent ons hart en nodigt ons uit om vanuit Zijn liefde te leven in plaats van vanuit schuld of angst.

Leren van elkaar
In mijn werk als tutor en docent merk ik dat veel groei ontstaat in groepsprocessen. Mensen leren niet alleen uit boeken of colleges; ze leren juist veel van elkaar. Wanneer studenten hun ervaringen delen, ontstaat er ruimte voor herkenning en reflectie. Ze ontdekken dat anderen tegen vergelijkbare vragen aanlopen.

Gevoelens
Daarnaast besteden we aandacht aan gevoelens en zelfreflectie in tutorgesprekken, tutoruren en ervaringsgerichte lessen over grenzen. Niet omdat gevoelens altijd bepalen wat waar is, maar omdat gevoelens vaak belangrijke informatie geven over wat er in ons hart leeft. Door daarbij stil te staan leren studenten zichzelf beter begrijpen.

De Bijbel
Tegelijkertijd blijft de Bijbel ons belangrijkste vertrekpunt en basis om vanuit te leven. We willen studenten helpen ontdekken hoe Gods Woord richting geeft aan concrete vragen van het dagelijks leven. Ook wanneer het gaat over grenzen, relaties, verantwoordelijkheid en keuzes. Ons verlangen is dat studenten leren leven vanuit hun identiteit in Christus. Vanuit die basis kunnen zij liefdevol betrokken zijn op anderen zonder zichzelf te verliezen.

Lees hier Rachels tips over grenzen stellen.

Viering 50 jaar EH

Natuurlijk laten we ons 50-jarig jubileum niet zomaar aan ons voorbij gaan. We nodigen alle geïnteresseerden uit om naar onze jubileumviering te komen op 23 september 2027 in ons nieuwe gebouw aan de Terschellingkade! Binnenkort volgt meer informatie. Houd onze website en socialmediakanalen in de gaten.

“We zien ernaar uit dat dit vijftigste Basisjaar iets weg heeft van een jubeljaar.”

De EH bestaat bijna 50 jaar! In januari 1977 werd de stichting opgericht en in september 1977 ging het eerste Basisjaar van start. Dat betekent dat we nu begonnen zijn aan het 50^ste Basisjaar, en dat we in het jaartal 2027 zullen vieren dat de EH 50 jaar bestaat.

Het vijftigste jaar is bijbels gezien een jubeljaar. In Leviticus 25 wordt gesproken over het sabbatsjaar en het jubeljaar. God wil dat Zijn volk Israël blijft beseffen dat het land hen wel gegeven is, maar dat de Heere er Zelf de eigenaar van blijft. ‘Het land behoort Mij toe. U bent immers vreemdelingen en bijwoners bij Mij’ (Lev. 25:23). Ze zijn te gast in het beloofde land. De oorsprong van hun bestaan als volk is Gods verkiezing en bevrijding. Er mag zeker gehandeld worden, de oogst mag verkocht worden en als het niet anders kan zelfs de akker. Maar elk zevende jaar is er een sabbatsjaar en elk vijftigste jaar een jubeljaar. In het sabbatsjaar mag het land niet ingezaaid worden. Het moet rusten. Het volk leert daardoor op God te vertrouwen en niet op hun eigen inspanningen. Ze mogen niet gaan voor maximale winst en rijkdom. De sabbat zelf en ook het sabbatsjaar zijn voortdurende herinneringen aan de rust waarin ze leven mogen. Het is leven van wat God geeft.

Na zeven sabbatsjaren was er het jubeljaar. Dat klinkt best vrolijk: jubeljaar. De naam komt bij het Hebreeuwde ‘yobel’ vandaan, wat met bazuingeschal te maken heeft. Het jaar begon op grote verzoendag met het schallen van de bazuin. In het latijn werd het vertaald met ‘annus jubilaris’, en daar komt onze vertaling met jubeljaar vandaan. Ook in dit jaar mag er niet gezaaid worden. Je mag wel eten van wat er spontaan groeit, maar je mag niet oogsten. Het economische systeem komt tot rust. Het lijkt wel alsof God een resetknop indrukt. De dingen die scheefgroeien, moeten we terugkeren naar de goede positie.

In het jubeljaar komen slaven vrij en worden akkers teruggegeven aan de oorspronkelijke familie. Als je bijvoorbeeld de rekeningen niet kon betalen, moest je jezelf of één van je kinderen verkopen. Met de arbeid die zij leverden, werd de schuld ingelost. Dit kon gemakkelijk van kwaad tot erger gaan, zodat er hele slavenfamilies zouden ontstaan. Maar Gods volk is geen volk van slaven. Zij zijn juist uit slavernij bevrijd.

Als akkers verkocht moesten worden, kon het zijn dat sommigen grootgrondbezitters werden en anderen helemaal geen land hadden. En dat terwijl zij door Gods bevrijding en hulp het beloofde land waren binnengegaan en land toegewezen hadden gekregen.

Als nu het vijftigste jaar aanbrak, werd wat in het economische systeem scheefgegroeid is, rechtgezet. ‘Het is jubeljaar voor u: ieder zal terugkeren naar zijn eigen bezit en ieder zal terugkeren naar zijn familie.’ Je kon je akker kwijt zijn geraakt, maar die akker kwam in het jubeljaar terug in de familie. Je kon als slaaf of werknemer verkocht zijn aan iemand anders, maar dan was het jubeljaar een jaar van bevrijding. Want ‘niemand mag zijn naaste uitbuiten. Vrees echter uw God, want Ik ben de HEERE, uw God.’ (Lev. 25:17) Voor de akkers was er een goede regeling getroffen. Als je een akker vlak voor het jubeljaar kocht, was die veel lager geprijsd dan het geval was als er nog heel wat oogsten konden worden binnengehaald voordat het jubeljaar aan zou breken.  Eigenlijk werd dus niet de akker verkocht maar verpacht, of om het anders te zeggen: het aantal oogsten werd verkocht.

Door het teruggeven van de akkers zou het volk altijd weer bedenken dat God hen in dit land gebracht had. Ook leerden ze afhankelijk te leven, net als tijdens de woestijnreis met het manna: er was steeds precies genoeg. Een voorraad aanleggen kon niet. Alleen voor de sabbat kon je extra verzamelen. Zo zou de Heere ervoor zorgen dat als het land een jaar braak lag, dat zij niet tekort hadden. Er zou genoeg zijn om naar Gods geboden te luisteren, te ervaren dat ons leven niet van onze eigen inspanning afhangt en dat we in Gods wereld mogen genieten van het goede dat God geeft.

Dit zijn bepalingen voor het volk Israël van toen. Het is maar de vraag of het volk er echt zo trouw naar gehandeld heeft. De profeten waarschuwen tegen het nalaten van de opdracht het sabbatsjaar en het jubeljaar te houden (zie bijvoorbeeld. Jer. 34:13-14). Deze opdrachten zijn niet één op één over te zetten naar ons vandaag.

Toch liggen er wel lessen in, ook voor de EH. Nu we het vijftigste jaar van de EH ingaan, is het goed om over het jubeljaar na te denken. Ons leven mag niet bepaald worden door een economisch systeem van winstmaximalisatie. God wil niet dat op Zijn aarde de kloof tussen rijk en arm als maar groter wordt. Dat gebeurt helaas wel. We kunnen ons op vrije marktwerking beroepen, maar God wil dat onze hebzucht begrensd wordt. Wij leren van het sabbats- en jubeljaar dat rust, afhankelijkheid en dankbaarheid belangrijker zijn dan jagen naar maximale rijkdom. We mogen elkaar niet uitbuiten. We leven in het besef dat ons leven van de Heere is. Dat is de kern van het jubeljaar dat nog steeds geldig is. Wij moeten steeds weer op zoek naar de zin en de bedoeling van het leven. Daar geeft de EH gestalte aan.

We oefenen ons in dankbaarheid. We leren onze talenten in te zetten. Tegelijk is het een jaar waarin de reset-knop ingedrukt wordt. Een jaar stilstaan om verder te komen. Een jaar afhankelijkheid oefenen. Een jaar investeren in iets wat de wereld om ons heen niet altijd op waarde kan schatten. Maar hoe waardevol is het om een jaar lang te leren dat God goed is, dat Hij echt voor ons zorgt, dat we niet van onszelf zijn, maar van Hem die ons gekocht heeft met Zijn bloed. Dat zorgt ervoor dat je anders in het leven staat.

In die zin is elke dag een sabbatsdag en elk jaar een jubeljaar. Jezus riep het aangename jaar van de Heere uit, een dag van bevrijding van gevangenen (Jes. 60:1-3/Luk. 4:18-19). Leven uit Zijn genade is een leven vanuit de rust, in het besef dat we niet van onszelf zijn. We blijven waakzaam om niet in de val van hebzucht en jaloezie te trappen, maar dankbaar te leven van wat God ons geeft.

Leren leven van genade is een levenslange oefening. We zien ernaar uit dat dit vijftigste Basisjaar inderdaad iets weg heeft van een jubeljaar.

“Ik mis zo nu en dan oprecht de wekelijkse bijeenkomsten waarin je gevoed en geïnspireerd wordt.”

Oud-cursist Mary-Jane volgde in september 2025 de cursus Persoonlijke Ontwikkeling voor volwassenen. Hieronder deelt zij haar ervaring.

Hoe ben je in aanraking gekomen met de cursus?

Een vriendin van mij heeft jaren geleden de cursus gevolgd en was heel enthousiast over de inhoud en het programma. Ik heb voor de zomer een informatieavond bezocht, maar was toen nog niet zover. Uiteindelijk toch de knoop doorgehakt en in september ’25 gestart met de cursus.  

Wat was je persoonlijke aanleiding om je aan te melden voor de cursus?  

Ik zat op dat moment in een persoonlijke zoektocht. Ik had een wijziging gemaakt in mijn loopbaan, maar dat liep niet zoals gehoopt. Ik had het verlangen om mijn zoektocht breed in te steken, een stuk persoonlijke ontwikkeling, verdieping van mijn geloofsleven en ook stil te staan bij mijn loopbaanvraagstuk. De EH biedt al deze elementen en dat sprak mij erg aan.  

Wat waren je verwachtingen aan het begin van de cursus en zijn die verwachtingen uitgekomen? 

Ik was in eerste instantie best wel afwachtend of deze cursus mij uiteindelijk verder zou brengen, maar naarmate de weken vorderden, de colleges mij steeds meer raakten en er meer vertrouwen en openheid kwam in onze mentorgroep vond ik echt mijn plek bij de EH. Ik mis zo nu en dan oprecht de wekelijkse bijeenkomsten waarin je gevoed en geïnspireerd wordt.  

Wat heb je aan de cursus gehad?  

Wat ik ontzettend mooi vond om te ontdekken in de cursus is dat je christelijke identiteit onlosmakelijk verbonden is met je persoon, je drijfveren, je waarden en hoe ik elke dag kan bijdragen aan Gods koninkrijk op aarde. Er is mij zoveel aangereikt en met zoveel passie, dat heeft veel in beweging gezet in mijn persoonlijk leven.  

Wat neem je ervan mee in de rest van je leven? 

Voor mij het hernieuwde inzicht dat God een persoonlijke relatie met mij wil hebben en dat Zijn wil zoeken het vertrekpunt is in mijn leven. Dat gaat met vallen en opstaan, maar ik herken dat nu en weet dan dat ik dan terug mag naar de ‘Bron’ om vandaaruit te bouwen aan Zijn koninkrijk op aarde met mijn unieke en waardevolle persoonlijkheid, mijn waarden en drijfveren.  

Wat zou je tegen iemand zeggen die overweegt de cursus te gaan doen? 

Doen! Het is echt het beste cadeautje aan jezelf. Wat je situatie ook is, de cursus is zo rijk en opbouwend voor je geloofsleven en persoonlijke ontwikkeling.  

EH start met 50e Basisjaar: al bijna vijftig jaar jongeren vormen voor het leven

In september gaat het 50e EH-Basisjaar van start bij de Evangelische Hogeschool (EH) in Amersfoort. Daarmee markeert de EH een bijzondere mijlpaal: al bijna vijftig jaar kiezen jongeren voor een tussenjaar waarin geloof, persoonlijke vorming en studieoriëntatie samenkomen. Sinds de start in 1977 hebben duizenden studenten aan de EH een stevige basis gelegd voor hun verdere leven en studie.

Stevig geworteld leven
Het EH-Basisjaar ontstond in 1977 vanuit de overtuiging dat jongeren meer nodig hebben dan alleen kennis om hun plek in de samenleving in te nemen. Die overtuiging is vandaag nog altijd actueel. In een tijd waarin veel jongeren opgroeien in een wereld vol onzekerheid, maatschappelijke veranderingen en keuzestress, wil de EH hen helpen om stevig geworteld te leven.

De missie van de EH is jongeren te vormen voor het leven, zodat zij hun weg vinden in het geloof, krachtig en hoopvol in het leven staan en als christen dienstbaar leven in deze wereld.

Vanuit die missie biedt de EH ruimte voor verdieping, persoonlijke ontwikkeling, studieoriëntatie en het voeren van gesprekken over geloof, identiteit en de vragen die het leven met zich meebrengt.

Generaties lang
“Dat we dit jaar het 50e Basisjaar mogen beginnen, stemt ons heel dankbaar,” aldus Anne van Olst, directeur van de EH. “Al bijna een halve eeuw mogen we optrekken met jongeren in een belangrijke fase van hun leven. Het is bijzonder om te zien hoe generaties studenten hier zijn gevormd en vervolgens hun plek hebben gevonden in de samenleving, de kerk en tal van beroepen. Juist in deze tijd geloven we dat het belangrijk is dat jongeren stevig geworteld raken in hun geloof en met hoop en vertrouwen hun toekomst tegemoet kunnen gaan.”

Een rijke geschiedenis
Op 5 september 1977 begon het allereerste EH-Basisjaar met 28 studenten in een vleugel van een lagere school in Amersfoort. Wat klein begon, groeide uit tot een begrip onder christelijke jongeren in Nederland. In de afgelopen decennia ontwikkelde de EH zich voortdurend, terwijl de kern hetzelfde bleef: jongeren toerusten om bewust en vanuit hun christelijke overtuiging in het leven te staan. Voor het 50e Basisjaar zijn er maar liefst 124 aanmeldingen, een ruime groei ten opzichte van het jaar ervoor.

Blik naar de toekomst
Het 50e EH-Basisjaar vormt niet alleen een moment om terug te kijken op een rijke geschiedenis, maar ook om vooruit te kijken. De EH blijft zich inzetten om nieuwe generaties jongeren én volwassenen te begeleiden bij de grote vragen van deze tijd en hen toe te rusten voor hun studie, werk, hun geloof en hun plek in de samenleving. En dat mag de EH vanaf de zomer 2027 ook nog eens doen vanuit een nieuw schoolgebouw!

Verhuizing
Anne van Olst: “We krijgen in ruil voor de grond waarop de school nu staat, een nieuw gebouw dat volledig voldoet aan de eisen van deze tijd. De enige kosten voor de EH zijn op het gebied van de inrichting en inventaris. De EH is afhankelijk van giften en daarom is deze ruil een fantastische uitkomst.” De nieuwe locatie betreft een nieuwbouwpand aan de Terschellingkade in Amersfoort-Vathorst. Dit is naast Kruispunt, de kerk waar de EH al jaren gebruik van maakt tijdens openingen en sluitingen. De verwachting is dat het in de zomer van 2027 opgeleverd wordt. Anne van Olst: “We kijken ernaar uit om jongeren te ontvangen in ons nieuwe gebouw. Dit gebouw biedt mooie kansen en daarmee sluiten we nog meer aan bij de jongeren en volwassenen die naar de EH komen.” 

“Je tutor helpt je bij de dingen waar jij tegenaan loopt!”

Maren volgde het EH-Traject. In dit interview vertelt ze over haar ervaringen.

Hoe ben je in aanraking gekomen met de EH en/of het Basisjaar/Traject?
Ik was net gestopt met mijn studie en zoekende naar een invulling voor de rest van het halve schooljaar, toen ik de EH tegenkwam. Ik zocht naar een half christelijk tussenjaar en zo leidde Google mij naar de EH :) Ook kende ik de EH al van naam, doordat mijn nicht het EH-Basisjaar heeft gedaan. Nadat ik op de open dag was geweest ervaarde ik zoveel rust, waardoor ik besloot om me aan te melden voor het EH-Traject!

Wat waren je verwachtingen aan het begin van het jaar? Hoe kijk je daar nu op terug?
Ik verwachtte en hoopte om meer over God te leren en te groeien in mijn persoonlijke relatie met Hem. Ook verwachtte ik persoonlijk te gaan ontwikkelen en verder te komen met mijn studiekeuze. Al deze verwachtingen zijn uitgekomen! Ook heb ik als extra cadeau hele leuke mensen mogen leren kennen en waardevolle vriendschappen mogen sluiten. Ik heb echt ervaren dat God voorziet en dat Hij meer voor mij in petto had dan dat ik zelf had durven hopen.

Wat heb je geleerd van de EH?
Ik heb meer geleerd over wie God is en over hoe ik mijn (stille) tijd kan invullen. Daarbij heb ik ook geleerd hoe ik dit op mijn eigen manier kan plannen, gemotiveerd kan blijven en om mijn eigen latten niet te hoog te leggen. Persoonlijk ben ik ook ontwikkeld doordat ik mezelf beter en op een andere manier ben gaan leren kennen en begrijpen. Ook heb ik veel geleerd over wie ik ben in een groep door het hele traject in dezelfde tutorgroep te zitten. In deze groep leerde ik met en van elkaar. Verder heb ik meer geleerd over de cultuur waarin we leven. Hierdoor ben ik het belangrijker gaan vinden waar ik mijn tijd en aandacht aan besteed en ga ik hier bewuster mee om.

Wat verwacht je van je eigen toekomst na de EH?
Ik verwacht dat ik druk bezig ga zijn met de studie waarvoor ik me heb ingeschreven. Verder hecht ik veel waarde aan alle literatuur, aantekeningen en documenten die ik afgelopen halfjaar heb gekregen en heb geschreven, en dit neem ik in de toekomst ook zeker mee. Daarnaast probeer ik te vertrouwen op God en te ontdekken wat Hij allemaal voor mij in petto heeft. Net zoals Hij mij ook zoveel meer heeft gegeven tijdens het EH-traject dan ik had kunnen bedenken, vertrouw ik erop dat Hij ook op die manier voor mij zorgt in de toekomst.

Je leert jezelf beter kennen op de EH. Ook krijg je les over wat God over je zegt en dat jouw identiteit in Jezus ligt.

Wat valt je op aan de EH?
Het valt me op dat de EH heel persoonlijk is. In plaats van dat je hoopt dat de lesdag zo snel mogelijk klaar is, blijf je juist aan het einde van de dag langer plakken om nog even te kletsen met je medestudenten of met een docent bijvoorbeeld. Er is oprechte aandacht voor je. Ook door middel van de kleine tutorgroep en je eigen tutor is er echt tijd en aandacht voor iedereen. Je tutor helpt je bij de dingen waar jij tegenaan loopt of die je wil leren, en zo heeft iedereen ruimte voor zijn of haar eigen pad. Hierdoor ervaarde ik ook een hele fijne sfeer op school. Dat je elke dag over God leert en dat Hij zo centraal staat, maakte ook dat ik de sfeer heel erg fijn vond op de EH!

Leer je bij de EH om stevig in je schoenen te staan en zo ja, wil je dat toelichten?
Jazeker! Ik heb dit zelf ervaren en heb ook om me heen gezien dat medestudenten steeds steviger in zijn of haar schoenen gingen staan. Ik denk dat dit komt doordat je jezelf beter leert kennen op de EH. Ook krijg je les over wat God over je zegt en dat jouw identiteit in Jezus ligt. Ik ben er zelf zo steeds meer achter gekomen dat ik mijn waarde uit God mag halen en niet uit mijn onzekerheden of wat anderen over mij zeggen. Doordat je erop leert te vertrouwen dat God je precies zo bedoeld heeft zoals je bent en dat Hij zo veel van je houdt, ben ik veel zekerder geworden en daardoor ook steviger in mijn schoenen gaan staan.

Welk advies geef je jongeren die nog voor de keuze staan?
Ik zou vooral zeggen: bid, leg je keuze en verlangens bij God neer en betrek Hem bij je keuze. Ik kan de EH vanuit mijn ervaring wel echt aanraden! Ik denk zelf dat iedereen hoe dan ook waardevolle dingen leert op de EH. Ik twijfelde zelf voor de EH ook of ik het wel moest doen, omdat ik het super spannend vond, maar het heeft me zoveel gebracht! Dit had ik niet willen missen en dit gun ik jou ook!

EH-Bedrijvennetwerkbijeenkomst (voor ondernemers)

We nodigen u graag uit voor onze inspiratiesessie op 29 oktober 2026 16.00-19.30 uur. U bent welkom op Terschellingkade 22 in Amersfoort. Hier wordt gebouwd aan ons nieuwe schoolgebouw!We nemen u dan graag mee in het bouwproces en leiden u rond op deze bijzondere locatie tussen kerkgebouw ‘Het Kruispunt’ en station Vathorst. Ook zullen we samen aan de slag gaan met het thema ‘psychologische veiligheid in leiderschap’. We gaan samen een business game spelen, en meer leren over dit thema onder leiding van prof. Hans van Dijk. Een warme maaltijd wordt verzorgd. Een warme maaltijd wordt verzorgd. Bent u erbij? Meld u hier aan.

(Meer weten? Vanaf 18 augustus vindt u meer informatie op vriendenvaneh.nl)

“Ik heb niet alleen ontdekt welke studie ik hierna wil gaan doen, maar veel meer dan dat”

Maartje van Rumpt volgde het EH-Traject. In dit interview vertelt ze over haar ervaringen.

Hoe ben je in aanraking gekomen met de EH?

Ik kwam in aanraking met de EH toen ik halverwege mijn tussenjaar was. Ik was druk met werken, maar toch miste ik iets. Ik vroeg me af wat mijn volgende stap moest zijn. Toen vertelden mijn ouders mij over de EH. Ik wist er nog niet zoveel van. Vanaf dat moment heb ik de hele website en alle socials bekeken en vooral veel gebeden. Ik wist dat dit mijn volgende stap moest zijn.

Wat waren je verwachtingen aan het begin van het jaar? Hoe kijk je daar nu op terug?

Eigenlijk wist ik niet goed wat ik moest verwachten. Ik had namelijk op het laatste moment besloten om dit te gaan doen. Ik was nooit naar een Open Dag of meeloopdag geweest. Wel hoorde ik van veel mensen om mij heen dat het heel waardevol was, en dat kan ik nu zeker bevestigen.

Wat heb je geleerd van de EH?

Ik heb ontzettend veel geleerd op de EH. Ik heb niet alleen ontdekt welke studie ik hierna wil gaan doen, maar veel meer dan dat. Ik leerde mezelf beter kennen: wat mijn talenten zijn en waar mijn valkuilen liggen. Bovenal leerde ik God steeds beter kennen en ontdekte ik wie Hij voor mij is. Daarnaast heb ik veel mooie mensen mogen leren kennen, met wie ik inmiddels hechte vriendschappen heb opgebouwd. Dat dit in een half jaar kan ontstaan, vind ik heel bijzonder.

God heeft een plan met mijn leven en daarop mag ik vertrouwen.

Wat verwacht je van je eigen toekomst na de EH?

Ik verwacht dat ik nu met meer vertrouwen in mezelf en in God de toekomst tegemoet mag gaan. Ik weet ook dat als de studie die ik nu heb gekozen toch niet de juiste blijkt te zijn, dit geen ‘verkeerde keuze’ hoeft te zijn. God heeft een plan met mijn leven en daarop mag ik vertrouwen.

Wat valt je op aan de EH?

Wat mij opvalt aan de EH is de sfeer. Iedereen, zowel docenten als studenten, zijn erg betrokken. Zodra je de school binnenstapt, voel je je meteen thuis. Op de EH leer en ontdek je dat God jou op een unieke manier heeft gemaakt. Je bent geschapen met jouw eigen talenten en unieke eigenschappen.

Welk advies geef je jongeren die nog voor de keuze staan?

Als ik één advies mag geven aan toekomstige studenten, dan is het: doe het! Hoe spannend het ook is, het is het meer dan waard. Welke keuze je ook maakt, weet dat God bij je is en je altijd wil helpen.

EH-Inspiratiebijeenkomst ‘Kies wat bij je past!?’ (voor decanen)

Bij de studiekeuze sluiten we sterk aan bij de leerling of student, die kiest wat bij hem of haar past. Maar speelt God hier ook nog een rol in? Tijdens de EH-Inspiratiebijeenkomst gaan we samen op zoek naar de verhouding tussen persoonlijkheid en afhankelijkheid. Daarnaast is er ruimte om andere christelijke decanen te ontmoeten.

Marian van Oordt, decaan en tutor op de EH, en Anne van Olst, directeur van de EH, ontvangen jullie als decanen graag op de EH voor deze inspiratiebijeenkomst. Er is gelegenheid voor gesprek en ontmoeting met mede decanen die vanuit een christelijke identiteit jongeren helpen met hun studiekeuze.

Je bent van harte welkom! 

Datum: Donderdag 5 november 2026
Tijd: 15.00 – 17.00 uur
Kosten: € 30,00
Locatie: Evangelische Hogeschool, Drentsestraat 1, Amersfoort
We zijn goed bereikbaar met de auto of OV en er is voldoende parkeergelegenheid.

Programma

Vanaf 14.45 is de inloop, om 15.00 uur start het programma.
– Welkom, opening
– Bijdrage Marian: Waar begin je met het studiekeuzeproces? Bij alle duizenden studies die er zijn? Bij het leren kennen van jezelf? Bij welke beroepen er nodig zijn in deze maatschappij? Of bij God? En zijn dit tegenstellingen of kunnen ze ook naast elkaar bestaan? In hoeverre verbinden we het studiekeuzeproces eigenlijk met het geloof? Veel jongeren staan er zeker voor open om te weten te komen wat God eigenlijk vindt van hun keuzes voor de toekomst. Hoe kunnen we daar vorm en inhoud aan geven in onze dagelijkse begeleidingspraktijk?
– Bespreking in groepjes
– Bijdrage Anne: ­Hoe zit dit Bijbels en theologisch? Wat is de verhouding tussen de gaven, persoonlijkheid die God je gegeven hebt en roeping? Wat moet je met roepingsverhalen waarbij iemand iets moet gaan doen wat hij (Mozes, Jeremia, Jona) helemaal niet ziet zitten? Hoe zit dat met de werking en de gaven van de Heilige Geest? Sluit de Geest bij natuurlijke gaven aan? Hoe belangrijk zijn die dan bij studiekeuze? Hoe kun je dit inbrengen in gesprekken met leerlingen en studenten?
– Bespreking en afsluiting
– Borrel en napraten

Een studie kiezen met gevoel of met je hoofd?

Je zit in je examenjaar. De open dagen vliegen voorbij en iedereen lijkt te vragen: “Weet je al wat je gaat studeren?” De boodschap die jij vooral hoort: Dit is één van de belangrijkste keuzes van mijn leven. Je probeert het heel goed aan te pakken. Misschien door to-do-lijstjes te maken en alle voor- en nadelen per studie op een rijtje te zetten. Of juist totaal anders: je probeert vooral heel goed naar je gevoel te luisteren. Op welke opleiding is de sfeer het beste? Waar voel ik mij het meest thuis?

Hoe kies je nu eigenlijk goed? Met je gevoel of met je hoofd? Goed nieuws: er is niet één juiste manier om te kiezen. Iedereen heeft een bepaalde voorkeurstijl en elke stijl heeft voordelen en valkuilen. Handig om van jezelf te weten!

Rationele kiezers

Ben jij iemand die lijstjes maakt, veel nadenkt en studiegidsen doorspit? Dan vertrouw je vooral op logica. Je houdt van duidelijkheid en structuur. Dat is helpend, maar vergeet niet dat een studie meer is dan vakken en baankansen. Je gevoel mag ook meespelen! Rationeel kiezen werkt het beste als je óók luistert naar wat energie geeft.

Emotionele kiezers

Misschien herken jij jezelf hierin: je voelt snel of iets bij je past. Je loopt een opleiding binnen, voelt de sfeer en beslist. Emoties kunnen waardevolle signalen zijn over wat jou raakt. Toch is het slim om die eerste indruk te combineren met wat onderzoek: past het programma echt bij jouw interesses en kwaliteiten?

“Je denkt: “Ik heb nog tijd…” Tot de deadlines ineens dichterbij komen!”

Intuïtieve kiezers

Waar de emotionele kiezer zijn gevoel volgt, vertrouw jij misschien meer op je onderbuikgevoel. Je kunt het vaak niet uitleggen, je wéét het gewoon. Dat is vaak gebaseerd op allerlei ervaringen die je niet bewust meeneemt in je besluit. Intuïtie kan verrassend wijs zijn, maar check het even met anderen. Soms helpt een gesprek om te zien of je intuïtie klopt.

Impulsieve kiezers

Impulsieve kiezers zijn snel enthousiast; ze hakken de knoop door en zien de rest later wel. Een snelle beslissing kan soms bevrijdend voelen, maar bij een studiekeuze kan het handig zijn de tijd te nemen. Als je wat meer onderzoek doet zie je geen belangrijke dingen over het hoofd.

Uitstellende kiezers

Je denkt: “Ik heb nog tijd…” Tot de deadlines ineens dichtbij komen. Uitstellen betekent vaak dat je niet goed weet waar je moet beginnen. Kleine stappen helpen: kies één open dag, plan één gesprek met iemand die de opleiding heeft gedaan. Eén stap per keer brengt je verder.

Samen-kiezers

Jij zoekt graag bevestiging bij ouders, vrienden of docenten. Dat kan heel waardevol zijn, want anderen zien soms kanten van jou die je zelf over het hoofd ziet. Let er wel op dat de keuze écht jouw keuze blijft. Jij bent degene die straks elke dag naar die opleiding gaat, niet zij.

De meeste mensen herkennen zich trouwens in meerdere stijlen. In welke stijl herken jij je het meest?

Het feit dat je kunt kiezen als mens; dat is een ongelooflijk bijzondere gave van God. Een gave die je niet hoeft te verstoppen, maar juist mag ontwikkelen! Als je je bewust bent van je keuzestijl, ken je ook je valkuilen. Dat geeft je meer tools goede keuzes te leren maken. Daag jezelf daarom eens uit om te oefenen met andere manieren van kiezen. Of – en dit vereist enige moed –  vraag bewust eens iemand met een heel andere keuzestijl om met je mee te denken. Het kan zomaar gebeuren dat je dan met meer vertrouwen je studiekeuze zult maken!  

“Dit is een jaar waar je de rest van je leven wat aan hebt”

Jolien Zomer volgt het EH-Basisjaar. In dit interview vroegen we haar naar haar ervaringen.

Hoe ben je in aanraking gekomen met de EH?

Via mijn moeder, ik was heel erg aan het twijfelen over mijn studiekeuze en kreeg er best wat stress van. Toen vond zij dat ik toch even op een Open Dag van de EH moest gaan kijken. Eerst wilde ik dat echt niet, maar na de Open Dag was ik toch wel enthousiast geworden. Achteraf heb ik totaal geen spijt van die keuze!

Wat waren je verwachtingen aan het begin van het jaar? Hoe kijk je daar nu op terug? 

Ik had expres niet heel veel verwachtingen, maar de EH is zo veel meer dan ik had durven verwachten. Wel had ik gedacht dat de nadruk veel meer lag op studiekeuze, maar dat viel gelukkig erg mee. In het begin van het jaar was je er een uurtje per week mee bezig. En toch heb ik een hele goede studiekeuze kunnen maken. Ook had ik niet verwacht dat de EH zo veel zou bijdragen aan mijn geloof. Ik wist niet eens dat ik mijn geloof zo kon verdiepen naar een zo veel diepere laag.

Wat heb je geleerd van de EH? 

Echt heel veel!! Het meeste ben ik gegroeid in mijn geloof. Afgelopen jaar heb ik echt een relatie met God opgebouwd, en is het ook nog veel meer mijn eigen geloof geworden. Ik heb daarnaast ook nog veel meer kennis. Ik heb over lastige onderwerpen echt een mening kunnen vormen, doordat we over moeilijke vragen beide kanten horen. Ook ben ik heel erg gegroeid in vriendschappen. Ik heb hele lieve vrienden gemaakt en mocht ook echt heel veel van hen leren, op een hele andere manier dan je dat van docenten aangereikt krijgt. Zo breng je in de vriendengroep ook weer dingen in de praktijk die je leert, en kun je doorpraten over wat je lastig vindt of hoe je in je geloofsleven staat.

“Ik wist niet eens dat ik mijn geloof zo kon verdiepen naar een zo veel diepere laag”

Wat verwacht je van je eigen toekomst na de EH? 

De EH heeft mij veel geleerd over wie ik ben en mag zijn, en dat mag ik meenemen in mijn opleiding volgend jaar maar ook in mijn werk later. Ik weet nu zo veel beter wie ik wil zijn voor mijzelf maar vooral voor God. En ik mocht echt ontdekken dat iedereen een verhaal heeft, waar soms ook bepaald gedrag vandaan kan komen. Dat maakt liefdevol blijven kijken naar anderen zo veel makkelijker.

Wat valt je op aan de EH? 

Het eerste dat mij opviel was echt de onderlinge sfeer, het is namelijk echt heel erg gezellig op de EH. Maar juist de afwisseling van hele serieuze of lastige gesprekken en heel hard kunnen lachen met elkaar maakt de EH een hele bijzondere plek. Hoe er op de EH met elkaar omgegaan wordt, vind ik ook echt heel bijzonder. Iedereen staat echt geïnteresseerd open voor elkaar en wil echt meeleven en dicht bij komen. Op de EH wordt iedereen gezien.

Leer je bij de EH om stevig in je schoenen te staan?

Zeker weten, ik ben afgelopen jaar veel zelfverzekerder geworden. Doordat je op de EH heel erg leert wat je kwaliteiten zijn voor jezelf maar ook wat je in een groep kunt bijdragen. Zo kan iedereen zijn talenten inzetten met elkaar en voor elkaar. In de tutorgroep benoemen we ook vaak wat anderen goed kunnen, het helpt heel erg als anderen dat zien en waarderen.

Welk advies geef je jongeren die nog voor de keuze staan? 

Gewoon doen. Dit is een jaar waar je de rest van je leven wat aan hebt, op persoonlijk gebied maar ook op geloofsniveau. Een medestudent hoorde ik op een Open Dag zeggen: ‘Als ik kon blijven zitten had ik het gedaan, maar het mag niet.’ En ik ben het nog nooit zo eens geweest. En mocht je toch nog twijfelen, is een Meeloopdag heel leuk om mee te maken, omdat je dan ook heel erg de sfeer kan proeven. 

Lees hier meer over het EH-Basisjaar en kom naar een Open Dag!