Skip navigation Menu

Biografie Joke de Wolf

Ik weet me een bevoorrecht mens. Van huis uit heb ik veel liefde meegekregen. Liefde voor elkaar en ook voor God en Zijn gemeente. En terugdenkend daaraan besef ik de waarde ervan steeds meer.

Ik wilde graag het onderwijs in. Het overdragen van inzichten is iets wat bij me past. Mede daarom heb ik destijds de lerarenopleiding Nederlands gedaan en kunnen afronden met een 1e graad bevoegdheid. Inmiddels was ik al in het middelbaar onderwijs aan de slag als docent Nederlands. Ook was ik – in verband met de komst van de zogenaamde Tweede Fase – betrokken bij de uitgave van een lesmethode Nederlands en bij het ontwikkelen van toetsmaterialen.  

Al snel kwam daar ook meer focus op leerlingenbegeleiding bij en werd ik ook vertrouwenspersoon op school. In die periode heb ik hart ontwikkeld voor met name de bescheiden en ‘stille’ leerlingen. Dat deze leerlingen op een rapportenvergadering een keer ‘hamerstukken’ werden genoemd, heeft me getriggerd. De leerlingen die op school geen problemen geven, kregen ook vaak geen aandacht. Een gemiste kans vind ik, want iedere leerling moet ‘gezien’ worden. ‘Stille’ mensen hebben vaak best veel te zeggen maar durven niet altijd zelf die kans te grijpen, of hebben eerst even denktijd nodig.

Ik ging steeds meer begrijpen wat mijn vader bedoelde met het belang van het tonen van echte interesse in de ander (leerling, ouder, student). Daarmee kun je de ander (ook) dienen en liefhebben. Goed naar de ander luisteren, zonder daar direct met je eigen verhaal doorheen te fietsen. De ander hoger achten dan jezelf. Een voluit Bijbels advies ook, maar o zo ingewikkeld soms.

Naast mijn bezigheden op school was ik in de jaren ’90 en later ook actief en bestuurlijk betrokken bij het organiseren van een landelijk opgezette Bijbelcursus, het geven van cursussen én organiseren van congressen over missionair denken en later met het opzetten van leeractiviteiten en een Leerhuis in de kerkelijke gemeente.

In het bezig zijn hiermee leerde ik veel inhoudelijks over de Bijbel en daar klonk telkens Gods onvoorstelbare onvoorwaardelijke liefde in door. De acceptatie daarvan is voor mijzelf steeds meer gaan leven en gaf ook de ontspanning dat je vooral niet iemand anders hoeft te zijn of na te doen.

In die tijd zag ik ook steeds meer in, dat ik snel geneigd ben verantwoordelijkheid op me te nemen én dat ik het trouw zijn aan beloftes en idealen zeer waardeer. En dat dat heel waardevol is, maar ook een keerzijde kan hebben. Zo was er niet altijd genoeg tijd voor rust en het ‘zijn bij God’. Of voor het ‘stilstaan bij jezelf’. In de loop der jaren ben ik de zin hier van veel beter gaan begrijpen en dat ook bewuster gaan inzetten. Met vallen en opstaan. En vooral om te proberen niet altijd maar toe te werken naar rust, maar om juist vanuit de rust het leven te leven.

Al deze diverse ervaringen brachten me in 1996 op het pad van de EH. Voor mij mocht dat ‘the place to be’ zijn. Een plek waar veel van mijn eerdere ervaringen bij elkaar kwamen.

Waar nagedacht wordt over zingeving én visie voor de diverse terreinen van je leven vanuit de gedachte, dat Gods Koninkrijk nabij is. Ik mocht colleges geven over het ontwikkelen van je karakter n.a.v. de vrucht van de Geest, of over het belang van het stellen van gezonde grenzen, over studerend Bijbellezen (via OIA), getuige zijn en apologetiek, argumenteren en christelijke boeken. Fantastisch om dat vanaf 2007 ook als studiecoördinator mee te mogen aansturen.

Ook het werk als tutor ‘paste’ bij me. Proberen een student echt te ‘zien’ en mee te denken met de student over het leven en over wat wijs is qua aanpak van studie en keuze voor een vervolg. In de begeleiding van studenten ben ik steeds meer de helende kracht van bemoedigen gaan zien. Want woorden hebben impact. Ze kunnen doden. Wat zijn er veel mensen, die alleen al door woorden diep zijn verwond! Maar woorden kunnen ook balsem voor je ziel zijn en worden. Zo in de eerste plaats de Woorden van God Zelf.

Wat een prachtige plek is de EH ook wat dit betreft. Een echte dreamschool, of: levensschool. Veel studenten zijn gekomen en zijn in mijn hart gebleven. Ik weet mij in dit alles te mogen zien en leren en doen een bevoorrecht mens.

WhatsappInstagramNieuwsbrief
Wij gebruiken cookies. Dit doen we om onze site persoonlijker, gebruiksvriendelijker te maken en gepersonaliseerde aanbiedingen te tonen, onder andere door analyse van uw bezoekersgedrag. Zo kunnen we u ook buiten deze website relevante aanbiedingen doen. Wanneer u op 'Ok, sluiten' klikt of de website blijft gebruiken accepteert u onze cookies. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookie-voorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren